​Ludzka podłość po raz kolejny nie zna granic, a ofiarami braku wyobraźni stają się najbardziej bezbronne istoty. W rowach, przy ruchliwych drogach, znajdowane są przerażone, zapchlone kuleczki. Ktoś postanowił pozbyć się "problemu" w wyjątkowo okrutny sposób, rozrzucając rodzeństwo w różnych miejscowościach, jakby to były niepotrzebne przedmioty, a nie żywe, czujące ból stworzenia.

​Wszystko zaczęło się od zgłoszenia dotyczącego małego psiaka błąkającego się przy drodze krajowej nr 21 w Trzebielinie. Znalazcy, widząc przerażone zwierzę, nie przeszli obojętnie – zabrali je do ciepła, nakarmili i powiadomili odpowiednie służby. Szczeniak trafił pod opiekę weterynaryjną, gdzie obraz nędzy i rozpaczy stał się jeszcze wyraźniejszy. Maluch był strasznie zapchlony, a jego brzuch pokrywały liczne strupy i ropnie. Pasożyty były tak wielkie, że nawet doświadczeni opiekunowie byli w szoku. Samczyk, choć bezpieczny, był wycofany – każdy dotyk kojarzył mu się z bólem i świądem.

​Szybko okazało się jednak, że to nie jest odosobniony przypadek, a element makabrycznej układanki. Dwa dni wcześniej w miejscowości Wiatrołom (Gmina Miastko) znaleziono identycznego szczeniaka. Kolejny sygnał nadszedł z Trzebielina – nocą, tuż pod płotem, znaleziono następnego malucha z tego samego miotu. Odkryto je w odległości zaledwie kilku kilometrów od siebie, ale w odstępie kilku godzin.

​- ​Te dwa w Trzebielinie były znalezione w odstępach godzinowych – jeden w późne południe, drugi wieczorem, dosłownie w odległości 40-50 metrów. Także musiały być razem wyrzucone. Trzeci został znaleziony w Wiatrołomie – tłumaczy Kamil Gocan z Miasteckiego Stowarzyszenia na Rzecz Zwierząt "Bezdomny Kundelek".

​Odległość między Trzebielinem a Wiatrołomem jest znaczna, co wyklucza przypadek. Szczenięta nie byłyby w stanie pokonać takiej trasy samodzielnie. To sugeruje celowe działanie człowieka, który – być może dla niepoznaki – postanowił rozdzielić rodzeństwo i porzucić je w różnych lokalizacjach.

​- Wszystkie są praktycznie identyczne. Przy odległości kilku kilometrów jest raczej niemożliwe, by same się przemieściły. Szukamy osoby, która to zrobiła, albo kogoś, kto miał ten miot i być może wydał go w nieodpowiednie ręce – dodaje prezes stowarzyszenia.

​Ta sytuacja to kolejny dowód na to, jak wielkim problemem jest brak odpowiedzialności właścicieli zwierząt. Temat wraca jak bumerang – kastracja i czipowanie to wciąż dla wielu abstrakcja, a nie obowiązek. Gdyby psy były zaczipowane, ustalenie właściciela zajęłoby chwilę. Niestety, przepisy wciąż kuleją, a schroniska pękają w szwach.

- Można by było stworzyć jedną konkretną bazę, do której dostęp mają komisariaty, gminy i urzędy. Nie trzeba by było jechać do schroniska, żeby odczytać czip. Wystarczyłoby wyposażyć każdy komisariat w niedrogi czytnik. To są dużo mniejsze koszta niż walka z bezdomnością zwierząt – zauważa gorzko Kamil Gocan.

​Obecnie szczenięta są bezpieczne pod opieką stowarzyszenia, ale ich leczenie i utrzymanie kosztuje. Sprawa została nagłośniona, a wolontariusze liczą na pomoc w ustaleniu sprawcy tego okrutnego czynu. Każda informacja jest na wagę złota, a stowarzyszenie gwarantuje anonimowość.

::news{"type":"see-also","item":"8068"}