Nocne plakaty i spór o referendum w Miastku

Przy ulicy Marii Konopnickiej w Miastku doszło do konfrontacji podczas wieczornego rozwieszania plakatów przeciw referendum. Na miejscu pojawił się Marcin Zwierzchowski, pełnomocnik grupy inicjatywnej, a nagrania ze zdarzenia zaczęły krążyć w internecie. Rozmawialiśmy z uczestnikami akcji oraz z przedstawicielką inicjatywy referendalnej o tym, co ich zdaniem jest stawką głosowania.

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}

SPOTKANIE PRZY KONOPNICKIEJ

Na plakatach przeciwnicy referendum przekonują mieszkańców, że odwołanie władz nie rozwiąże problemów gminy. Głosowanie odbędzie się 29 listopada.

Na miejscu pojawił się Marcin Zwierzchowski, pełnomocnik grupy inicjującej referendum. Doszło do konfrontacji, a nagrania związane ze zdarzeniem zaczęły krążyć w internecie.

::event{"type":"horizontal","item":"249"}

Jednym z uczestników akcji był Józef Kosiak. W rozmowie z naszą redakcją nie ukrywa, że należy do przeciwników referendum. Odrzuca jednak sugestie, jakoby wraz z innymi mieszkańcami zamierzał prowadzić kampanię w ukryciu.

– Każdy ma prawo do swojego zdania. My kleimy z jednej strony, my mamy inne zdanie. Nikt nikomu nie przeszkadza, żeby kleił z drugiej strony. Ani nikogo nie zaklejamy, nie zrywamy, nie robimy takich rzeczy – mówi Józef Kosiak.

Dlaczego robiono to wieczorem?

Kosiak odpowiada, że zdecydowały względy praktyczne. Uczestnicy akcji mają również inne obowiązki i dopiero wieczorem mogą znaleźć czas na wspólne działanie. Według jego relacji wyjechali z domu około godziny 20.

– Co to jest za argument? Mamy po prostu czas. Koledzy są zajęci przez cały dzień. Tak nam odpowiada – tłumaczy.

Jego zdaniem sama wieczorna pora nie świadczy o niczym nagannym. Zwolennicy referendum oceniają jednak okoliczności akcji inaczej, krytykując rozwieszanie materiałów po zmroku.

W sprawie pojawił się także inny problem. Uczestnikom akcji nie spodobało się publiczne rozpowszechnianie nagrań i wymienianie ich nazwisk.

„NIE CHCIAŁEM, ŻEBY KTOŚ MNIE PRZEPYTYWAŁ”

Kosiak przyznaje, że w pewnym momencie wycofał się z konfrontacji. Nie chciał wdawać się w dyskusję przed kamerą.

– Byliśmy we trzech. Ja po prostu się wycofałem, bo nie widziałem sensu. Nie chciałem się wdawać, bo nie wiadomo, do czego mogłoby dojść – opowiada.

Zaprzecza, aby próbował się ukrywać.

– Nie ukrywam się. Nie chciałem po prostu brać w tym udziału, żeby ktoś mnie tam przepytywał i nagrywał – wyjaśnia.

Mężczyzna uważa, że publikowanie jego wizerunku i nazwiska bez zgody narusza jego prawa. Podkreśla, że nie pełni funkcji publicznej, nie jest radnym i działa wyłącznie jako mieszkaniec wyrażający własną opinię.

Nie wyklucza podjęcia kroków prawnych.

Sama publikacja nagrania bez zgody osoby przedstawionej na filmie nie oznacza jednak automatycznie naruszenia prawa. Znaczenie mają okoliczności rejestracji, sposób wykorzystania wizerunku i interes publiczny. Ocena wymagałaby analizy konkretnego materiału.

Kosiak podkreśla natomiast, że polityczne emocje w Miastku osiągnęły poziom, który zaczyna go niepokoić.

– Ja nie biorę żadnej diety, ja nie mam interesu – zaznacza.

Przyznaje też, że rozczarowała go reakcja lokalnych radnych, którzy według niego nie zainteresowali się sytuacją osób publicznie krytykowanych za rozwieszanie plakatów.

CZY REFERENDUM NAPRAWI SZPITAL?

To pytanie pojawia się praktycznie w każdej rozmowie dotyczącej przyszłości Miastka.

Kosiak uważa, że nie.

W jego ocenie zwolennicy referendum skupiają się przede wszystkim na odsunięciu obecnych władz, ale nie przedstawiają dostatecznie konkretnych rozwiązań najpoważniejszych problemów gminy.

– Nie widziałem jakiegokolwiek pomysłu, co by zrobić w szpitalu, co by zrobić w gminie. Oni tylko jadą, żeby kogoś odwołać – mówi.

Przekonuje, że mieszkańcy powinni znać nie tylko nazwiska osób, które mają odejść, ale również propozycje dotyczące dalszego funkcjonowania samorządu.

Szczególnie mocno akcentuje sytuację Szpitala Miejskiego.

Jego zdaniem powrót do dawnego modelu funkcjonowania placówki może być bardzo trudny. Przypomina o rosnących kosztach, zmniejszającej się liczbie mieszkańców oraz ograniczonych możliwościach finansowych gminy.

– Gmina jest biedna, jest nas mało, urodzenia spadły, a my się starzejemy. Ten szpital pociąga coraz więcej kosztów, na które niestety nie mamy – stwierdza.

Uważa, że trzeba poczekać na uporządkowanie sytuacji przez syndyka i opracowanie nowego modelu udzielania świadczeń zdrowotnych.

Nie przesądza, że szpital nigdy więcej nie będzie funkcjonował w szerszym zakresie. Wskazuje jednak, że działalność mogłaby zostać zorganizowana inaczej, bez obciążania budżetu gminy w dotychczasowej formule.

Kosiak nie zgadza się również z przypisywaniem całej odpowiedzialności za upadek szpitala obecnemu burmistrzowi i radnym.

– Lista winnych jest długa i nie mówi się o niektórych, którzy tam milionowe straty zrobili, tylko ostatni mają za to ponieść odpowiedzialność – przekonuje.

To istotny argument przeciwników referendum: problemy szpitala narastały przez wiele lat, a odwołanie obecnych władz nie cofnie wcześniejszych decyzji.

Zwolennicy referendum odpowiadają jednak na ten argument w zupełnie inny sposób.

ZWOLENNICY REFERENDUM: NIE CHODZI WYŁĄCZNIE O SZPITAL

Wiesława Szukalska, jedna z przedstawicielek społecznej inicjatywy referendalnej, od początku podkreśla, że mieszkańcy mają prawo oceniać swoich samorządowców również przed końcem kadencji.

W swoich wcześniejszych publicznych wypowiedziach zaznaczała, że inicjatywa nie powinna być traktowana wyłącznie jako osobisty konflikt z burmistrzem Jerzym Wójtowiczem.

– To nie jest absolutnie żadna wojna z burmistrzem, to nie jest żadna walka polityczna – przekonywała we wrześniu na antenie Weekend FM.

W jej argumentacji referendum jest przede wszystkim narzędziem pozwalającym mieszkańcom wypowiedzieć się na temat sposobu sprawowania władzy.

Szukalska wraz z pozostałymi inicjatorami wskazywała nie tylko na upadek szpitala, ale również na zastrzeżenia dotyczące reformy oświaty, kondycji gospodarczej i rozwoju Miastka.

Dla tej strony sporu zasadnicze pytanie brzmi nie tylko, czy referendum rozwiąże problemy, ale czy mieszkańcy nadal ufają osobom odpowiedzialnym za kierowanie gminą.

To ważna różnica.

Referendum nie jest przecież głosowaniem nad planem naprawczym szpitala. Jest głosowaniem dotyczącym dalszego sprawowania mandatu przez burmistrza i radę.

Wcześniej Szukalska podkreślała również, że mieszkańcy domagają się możliwości oceny całej Rady Miejskiej, a nie tylko burmistrza.

– My chcemy również odwołania rady. Ludzie nie chcą się zgodzić na referendum bez rady – mówiła naszej redakcji we wrześniu.

Ostatecznie właśnie taki zakres referendum został zatwierdzony.

Wiesława Szukalska krytykuje także nocną akcję rozwieszania plakatów przeciw referendum. Uważa, że sposób prowadzenia tej kampanii zasługuje na publiczną ocenę. Jej przeciwnicy odpowiadają, że prawo do przedstawiania odmiennych poglądów nie kończy się wraz z zapadnięciem zmroku.

Jedno pozostaje bezsporne: zwolennicy i przeciwnicy referendum mają prawo prowadzić kampanię informacyjną. Sam spór o godzinę rozwieszania plakatów nie rozstrzyga, czy przedstawiane na nich argumenty są słuszne.

RYSZARD MIECZKOWSKI: „MYŚMY ULEGLI TEJ PRESJI”

Jednym z uczestników akcji plakatowej był także Ryszard Mieczkowski, były radny i przewodniczący Rady Miejskiej w Miastku.

W obszernej rozmowie z naszą redakcją wraca do wydarzeń sprzed lat, kiedy zapadały decyzje dotyczące przejęcia szpitala przez gminę.

To szczególnie interesująca część tej historii, ponieważ Mieczkowski nie ogranicza się do krytyki organizatorów referendum. Mówi również o własnej odpowiedzialności.

Przypomina, że decyzja o przejęciu szpitala nie zapadła w próżni. Towarzyszyły jej oczekiwania mieszkańców oraz pracowników placówki, którzy uważali, że szpital w Miastku nie był traktowany odpowiednio w strukturach powiatowych.

– Pod presją społeczności naszej gminnej wystąpiliśmy do Rady Powiatu o przekazanie tej części miasteckiej szpitala dla gminy, żeby nią zarządzała – wspomina.

Według Mieczkowskiego ówczesnym samorządowcom wydawało się, że lokalne zarządzanie placówką pozwoli ją rozwijać.

– Mieliśmy świadomość, że mogą być problemy, tylko nie przewidzieliśmy, że takie będą wielkie problemy – przyznaje.

Wspomina też ostrzeżenia Stefana Meyera, ówczesnego skarbnika gminy, który miał przestrzegać przed finansowymi konsekwencjami przejęcia szpitala.

Mieczkowski opowiada, że samorządowcy próbowali wcześniej poznać doświadczenia innych placówek. Odwiedzili między innymi szpital w Ełku.

Mieli nadzieję, że podobny model może sprawdzić się w Miastku.

Dziś były przewodniczący ocenia tamte wydarzenia znacznie bardziej krytycznie.

– Mnie sumienie dręczy, że po prostu ulegliśmy tej presji społecznej – przyznaje.

To jedno z najmocniejszych wyznań w całej dyskusji. Człowiek uczestniczący w dawnych decyzjach samorządu mówi dziś otwarcie, że ich skutki okazały się znacznie poważniejsze, niż przewidywano.

Nie oznacza to jednak, że uważa wszystkie późniejsze działania za prawidłowe.

Wręcz przeciwnie. Jego zdaniem w zarządzaniu szpitalem musiały zostać popełnione poważne błędy, które powinny zostać dokładnie wyjaśnione.

MILIONY DŁUGU. KTO ZA NIE ODPOWIADA?

Mieczkowski zwraca uwagę na skalę finansowej katastrofy.

W rozmowie przywołuje szacunki zadłużenia przekraczającego 50 mln zł. Zastrzega przy tym, że sam nie zna ostatecznej wartości zobowiązań i nie potrafi przypisać ich konkretnym decyzjom.

Podobne kwoty pojawiały się wcześniej w medialnych informacjach o sytuacji placówki.

Trzeba jednak pamiętać, że ostateczna wysokość uznanych zobowiązań ma zostać ustalona w postępowaniu upadłościowym.

Wiadomo natomiast, że 30 września 2026 roku Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ ogłosił upadłość spółki prowadzącej Szpital Miejski. Syndykiem została Dominika Bączek.

W tle znajdują się również wielomilionowe rozliczenia z Narodowym Funduszem Zdrowia, dotyczące działalności zewnętrznej spółki neurochirurgicznej. Z ustaleń Radia Gdańsk wynika, że zakwestionowane rozliczenia doprowadziły do obowiązku zwrotu około 13 mln zł.

To pokazuje, że problemy finansowe placówki nie sprowadzają się do jednego sporu politycznego.

Mieczkowski podkreśla jeszcze jeden aspekt: szpital obsługiwał nie tylko mieszkańców Miastka, lecz także pacjentów z okolicznych gmin, między innymi Białego Boru, Koczały, Trzebielina i Polanowa.

Według jego szacunków mieszkańcy gminy Miastko mogli stanowić mniejszość pacjentów.

Jego zdaniem gmina przez lata ponosiła nieproporcjonalnie duży ciężar utrzymywania placówki służącej szerszemu regionowi.

Pozostaje jednak pytanie, czy wieloletnie problemy i systemowe trudności zwalniają aktualne władze z obowiązku właściwego nadzoru nad miejską spółką.

Zwolennicy referendum uważają, że nie.

Przeciwnicy podkreślają, że odpowiedzialność powinna być oceniana w całym okresie działalności szpitala, a nie tylko w odniesieniu do obecnej kadencji.

GMINA NADAL PŁACI ZA SZPITAL

Spór o odpowiedzialność nie jest wyłącznie historyczny. Konsekwencje finansowe są widoczne również dzisiaj.

Na sesji 30 października radni zajmowali się zobowiązaniem wynikającym z kredytu szpitala poręczonego przez gminę w 2019 roku.

Po zaprzestaniu spłacania zobowiązania przez spółkę bank zwrócił się do samorządu jako poręczyciela. Radni musieli zabezpieczyć na ten cel kwotę do 2,52 mln zł.

Zwiększenie emisji obligacji spowodowało również wzrost planowanego deficytu budżetowego gminy.

To szczególnie wymowny przykład. Szpital jest w upadłości, ale nie wszystkie jego zobowiązania przestają obciążać Miastko.

Dla przeciwników referendum to argument przemawiający za ostrożnością. Uważają, że odwołanie władz nie spowoduje zniknięcia już istniejących zobowiązań.

Dla zwolenników referendum te same fakty mogą stanowić podstawę do zadawania pytań o nadzór, gospodarowanie publicznymi pieniędzmi oraz odpowiedzialność za decyzje podejmowane w poprzednich latach.

Obie strony wskazują więc na te same miliony złotych, ale wyciągają z nich odmienne wnioski.

NIE TYLKO SZPITAL. SZKOŁY, DROGI I PRZYSZŁOŚĆ MIASTKA

Ryszard Mieczkowski przekonuje, że dyskusja o referendum powinna obejmować również pozostałe zadania samorządu.

Jego zdaniem ograniczone możliwości finansowe gminy wymuszają dokonywanie trudnych wyborów.

Mieszkańcy chcą dobrych dróg, oświetlenia, mieszkań komunalnych, sprawnie działających szkół oraz dostępu do lekarzy. Nie na wszystko jednak wystarcza pieniędzy.

Były przewodniczący uważa, że przeznaczanie kolejnych milionów na szpital ograniczało możliwości realizacji innych inwestycji.

Zwraca także uwagę na sytuację demograficzną.

Wspomina czasy, kiedy w miasteckich szkołach uczyło się znacznie więcej dzieci. Dziś spadek liczby uczniów wymusza reorganizację oświaty.

Mieczkowski pozytywnie ocenia część decyzji burmistrza Jerzego Wójtowicza dotyczących łączenia placówek.

– My, jak byliśmy radnymi, nie mieliśmy odwagi, bo baliśmy się reakcji mieszkańców. On się zdecydował, bo po prostu nie ma uczniów – mówi.

Jego zdaniem takie działania są politycznie niepopularne, ale w określonych warunkach konieczne.

Zwolennicy referendum przedstawiają reformę oświaty jako jeden z powodów niezadowolenia z obecnych władz. Krytyka dotyczy nie tylko jej skutków, ale także sposobu podejmowania decyzji i komunikowania ich mieszkańcom.

I znów pojawiają się dwie różne perspektywy.

Jedni mówią o odwadze podejmowania trudnych decyzji. Drudzy pytają, czy trudne decyzje zostały odpowiednio przygotowane i czy mieszkańcy mieli na nie rzeczywisty wpływ.

116 TYSIĘCY ZŁOTYCH NA REFERENDUM. DUŻO CZY MAŁO?

Przeciwnicy głosowania podnoszą również argument finansowy.

Józef Kosiak szacował w rozmowie z nami, że organizacja referendum może kosztować około 120 tys. zł.

Podczas sesji Rady Miejskiej 30 października zabezpieczono w budżecie kwotę do 116 tys. zł na jego przeprowadzenie.

To nie jest suma abstrakcyjna. Z takich pieniędzy można sfinansować część lokalnych przedsięwzięć albo innych potrzeb samorządu.

Mieczkowski wskazuje też, że ewentualne odwołanie władz oznaczałoby kolejny etap politycznych zmian i organizowanie przedterminowych wyborów.

Według przeciwników referendum może to odciągać uwagę od problemów wymagających pilnych decyzji.

Zwolennicy odpowiadają jednak argumentem dotyczącym demokracji.

Koszt referendum nie jest sam w sobie dowodem, że przeprowadzenie głosowania jest niepotrzebne.

Mieszkańcy mają ustawowe prawo żądać odwołania władz, jeżeli spełnią wymagane warunki. Referendum jest przewidzianym prawem mechanizmem kontroli demokratycznej.

Pojawia się więc zasadnicze pytanie: czy wydatek na umożliwienie mieszkańcom oceny samorządowców jest zbędnym kosztem, czy uzasadnioną ceną korzystania z tego prawa?

Odpowiedź zależy w dużej mierze od tego, jak mieszkańcy oceniają obecne władze i skalę zarzutów wobec nich.

„REFERENDUM NIC NIE DA”. ALE CZY WŁADZA NIE POWINNA ODPOWIADAĆ?

Mieczkowski przekonuje, że samo odwołanie burmistrza i rady nie przyniesie automatycznie poprawy.

– Referendum nie rozwiąże problemu, bo problem zadłużenia pozostanie – mówi.

Wskazuje też na sytuację całej ochrony zdrowia. Rosnące koszty zatrudnienia, leków, energii oraz świadczeń medycznych sprawiają, że mniejsze szpitale mają coraz większe problemy.

Jego zdaniem konieczne są rozwiązania systemowe i realistyczny model funkcjonowania opieki zdrowotnej.

Nie wyklucza, że część świadczeń można w Miastku zapewniać poprzez poradnie i podmioty działające na podstawie kontraktów z NFZ. Zwraca uwagę, że prywatny operator nie musi oznaczać odpłatnego leczenia pacjentów, jeśli świadczenia są finansowane publicznie.

To ważne rozróżnienie, ponieważ część mieszkańców obawia się, że zmiana formuły działania placówki oznaczałaby konieczność płacenia za każdą wizytę.

Mieczkowski sam podkreśla, że zależy mu na dostępności leczenia w Miastku. Nie uważa jednak, aby samorząd był w stanie utrzymać pełny zakres usług szpitalnych bez uwzględnienia ekonomicznych realiów.

– Ja naprawdę ich nie potępiam. Tak oni odczuwają. Ja odczuwam coś innego – mówi o inicjatorach referendum.

Dodaje, że nie zamierza wracać do polityki samorządowej. Swoje zaangażowanie traktuje jako wyrażenie opinii wynikającej z wieloletniego doświadczenia.

Tymczasem argument strony referendalnej można sprowadzić do pytania: czy trudna sytuacja finansowa, nawet jeśli jej przyczyny są wieloletnie, oznacza, że obecnych władz nie wolno rozliczać z podejmowanych decyzji?

Nie musi tak być.

Referendum nie jest narzędziem oddłużania spółek ani reformowania służby zdrowia. Jest narzędziem rozstrzygania, kto ma sprawować lokalną władzę.

Zwolennicy inicjatywy uważają, że obecna sytuacja uzasadnia oddanie tej decyzji mieszkańcom.

Przeciwnicy obawiają się, że zamiast rozwiązania problemów Miastko otrzyma kolejną polityczną zmianę bez gwarancji poprawy.

MIASTKO JUŻ RAZ ODWOŁAŁO BURMISTRZA

Historia ostatnich lat dodatkowo podgrzewa emocje.

3 kwietnia 2022 roku mieszkańcy Miastka skutecznie odwołali w referendum burmistrz Danutę Karaśkiewicz.

Wówczas do urn poszło 4878 osób. Za odwołaniem głosowało 4654 mieszkańców.

Później odbyły się przedterminowe wybory, w których zwyciężył Witold Zajst. W kolejnych regularnych wyborach samorządowych w 2024 roku stanowisko burmistrza objął Jerzy Wójtowicz.

Dla przeciwników obecnego referendum ta historia jest ostrzeżeniem.

Kosiak uważa, że poprzednie odwołanie nie rozwiązało najważniejszych problemów Miastka.

– W momencie, kiedy ktoś próbuje coś zrobić, to go się odwołuje – ocenia.

W jego przekonaniu mieszkańcy powinni dać samorządowcom czas na uporządkowanie sytuacji i ocenić ich pracę podczas kolejnych zwyczajnych wyborów.

Zwolennicy referendum mogą wskazać jednak dokładnie ten sam przykład jako dowód, że mieszkańcy potrafią skutecznie korzystać ze swoich uprawnień.

Różnica jest taka, że tym razem decyzja będzie dotyczyła dwóch organów samorządu.

29 LISTOPADA. DWA GŁOSOWANIA I DWA PROGI

Komisarz Wyborczy w Słupsku II wyznaczył referendum na niedzielę 29 listopada 2026 roku.

Mieszkańcy będą rozstrzygać osobno o odwołaniu burmistrza Jerzego Wójtowicza i całej Rady Miejskiej w Miastku.

Inicjatorzy przekazali 2459 podpisów. Po ich sprawdzeniu za prawidłowe uznano 1756, przy wymaganym minimum 1393.

Referendum musi również spełnić warunek frekwencyjny. Zgodnie z przepisami powinno w nim uczestniczyć co najmniej trzy piąte liczby osób biorących udział w wyborze danego organu.

W przybliżeniu oznacza to potrzebę udziału ponad 2400 wyborców w głosowaniu dotyczącym burmistrza oraz prawie 3500 w głosowaniu dotyczącym rady.

Po spełnieniu warunku frekwencji konieczne jest jeszcze uzyskanie większości ważnych głosów za odwołaniem.

Możliwy jest zatem również scenariusz, w którym jedno z rozstrzygnięć będzie ważne, a drugie nie osiągnie wymaganego progu.

DWA OBOZY, JEDNO MIASTKO

Spór przy ulicy Marii Konopnickiej pokazuje, jak głęboko podzieliła mieszkańców sprawa referendum.

Józef Kosiak i Ryszard Mieczkowski podkreślają, że chcą poprawy sytuacji w Miastku. Nie kwestionują istnienia kryzysu szpitala, ale uważają, że odwoływanie władz nie stanowi recepty na wieloletnie problemy.

Wiesława Szukalska i pozostali przedstawiciele inicjatywy referendalnej akcentują z kolei prawo mieszkańców do wyciągania konsekwencji politycznych oraz potrzebę zmiany sposobu zarządzania gminą.

Jedna strona mówi o ciągłości działania, kosztach i konieczności podejmowania trudnych decyzji.

Druga o odpowiedzialności, zaufaniu społecznym i prawie do zmiany władz.

Jedni pytają, co konkretnie poprawi referendum. Drudzy pytają, dlaczego mieszkańcy mieliby czekać do kolejnych wyborów, skoro już teraz są niezadowoleni.

Nie ma też powodu zakładać, że każdy przeciwnik referendum jest bezkrytycznym zwolennikiem burmistrza albo że każdy popierający referendum działa z pobudek personalnych.

W całej tej dyskusji najbardziej potrzebne są odpowiedzi na sprawy, które nie znikną wraz z zakończeniem kampanii: kto i w jaki sposób odpowiada za zadłużenie szpitala, jaki zakres usług medycznych pozostanie dostępny mieszkańcom, jak gmina zamierza finansować swoje zadania i jakie są konkretne plany jej rozwoju.

Na te pytania będą musieli odpowiadać samorządowcy niezależnie od wyniku głosowania.

::news{"type":"see-also","item":"19599"}

Nocne rozwieszanie plakatów, internetowe nagrania i wzajemne pretensje prawdopodobnie jeszcze przez jakiś czas będą budzić emocje. Ale o przyszłości Miastka nie zdecyduje kamera ani liczba plakatów na słupach ogłoszeniowych.

29 listopada zdecydują mieszkańcy. Każdy we własnym sumieniu i według własnej oceny tego, co przez ostatnie lata wydarzyło się w gminie.

NAJNOWSZE „WIEŚCI Z POWIATU” OD 5 LISTOPADA

W najnowszym wydaniu dwutygodnika „Wieści z Powiatu” wracamy do spraw, które wywołują emocje w Miastku, Bytowie i okolicy. W numerze są nowe ustalenia, historie mieszkańców i materiały, których w tej formie nie ma w internecie.

Nowy numer ma 32 strony i będzie dostępny od czwartku 5 listopada 2026 roku. W Miastku i okolicy można go znaleźć w saloniku prasowym w Polomarkecie oraz w sklepach Grosik i Gama.

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}